သၾကၤန္​

သႀကၤန္ဟူသည္ သကၠဋဘာသာ သကၤရႏိ ၱ (Samkaranti) (အဓိပၸါယ္ -Going from one place to another) မွ ဆင္းသက္လာၿပီး ‘ကူးေျပာင္းျခင္း’ ဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္ ။ ထိုမွ သကၤရႏိ ၱ-သၾကၤႏ ၱ -သႀကၤန္ ဟုေရြ႕ေလ်ာလာ ျခင္းျဖစ္သည္ ။ တစ္နည္းအားျဖင့္လည္း သႀကၤန္ = သႀကၤႏ ၱ = သီသကရ + အႏ ၱ = (သီသ = ဦးေခါင္း + ကရ = ျပဳျခင္း + အႏ ၱ = အဆံုး) = သကၠရာဇ္ဦး ေခါင္း အဆံုးျပဳျခင္း ဟုလည္း ဖြင့္ဆိုၾကပါေသးသည္ ။ အဘယ္အရာ ကူးေျပာင္း ၀င္ေရာက္ သနည္းဆိုလွ်င္ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္း (ေနမင္း) ကူးေျပာင္း၀င္ ေရာက္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ ကူးေျပာင္း၀င္ ေရာက္ေသာ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္မင္းသည္ သႀကၤန္မင္း(သႀကၤႏ ၱရာဇာ) ပင္ ျဖစ္၏ ။ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္ကို မင္းဟူ၍အဘယ္ ေၾကာင့္ေခၚသနည္း ။

ပ်ဴဆိုတာ ေဖ်ာက္လို႔ရပါ့မလား

အင္းဝေခတ္တြင္ ေပၚထြန္းခဲ႔သည့္ ရွင္မဟာသီလဝံသ၏ ရာဇဝင္ေက်ာ္ၾကီးတြင္  ျပည္ျမိဳ႕အနီးက ျမိဳ႕ပ်က္ၾကီးတြင္ ဒြတၱေဘာင္မင္း၏ သေရခတၱရာျမိဳ႕ေဟာင္းၾကီး တြင္ ပ်ဴလူမ်ိဳးမ်ား ေနထုိင္ၾကသည္ဟု ေရွ႕လူတို႔ ေျပာစကားျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ခဲ႔သည္ ။ စာမတတ္ေသာ က်မတို႔ဘိုးဘြားမ်ားက အေနာ္ရထာမင္းၾကီး က်န္စစ္သားနွင့္ သဗၺဴလ ခင္ဦးတို႔ကို မွတ္မိေနသည့္ ပံုမ်ိဳးနွင့္ အတူတူပါ ။ သားစဥ္ေျမးဆက္ လက္ဆင္႔ကမ္းခဲ႔ေသာ ပါးစပ္ရာဇဝင္မ်ားနွင့္အတူ က်မတို႔ဘိုးဘြားမ်ား၏  ညဥ္႔အိပ္ယာဝင္ ပံုျပင္မ်ားထဲတြင္ ပ်ဴေစာထီးလဲ ပါသည္ ။ ဒြတၱေဘာင္နွင့္ ပန္ထြာဘုရင္မအေၾကာင္းလဲ ရံဖန္ရံခါၾကားရသည္ ။ နွစ္ဆယ္ရာစုက လူတို႔သည္ ထိုအမည္မ်ားကို မေမ႔ၾကေသး ။ေဒါက္တာသန္းထြန္းက နႈတ္ေျပာဆိုတာ မွတ္ရလြယ္ေအာင္ အခ်က္အလက္ေတြကို က်စ္က်စ္လစ္လစ္နဲ႔ စီထားျပီး မွတ္ဥာဏ္အင္မတန္ထက္သူကို အာဂံုေဆာင္ထားေစျပီး ၎နွင့္ ပံုစံတူ လူငယ္မ်ားအေပၚ လက္ဆင္႔ကမ္းခဲ႔တဲ႔ မွတ္တမ္းတစ္မ်ိဳးပဲလို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္ ။ အားကိုးေလာက္တဲ႔ နႈတ္ေျပာမွတ္တမ္း ျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ အမွန္အမွား စစ္ေဆးတဲ႔နည္း နဲ႔ စစ္ေဆးျပီး အပိုင္းခြဲကာ လက္ခံဖို႔ တိုက္တြန္းဖူးပါတယ္ ။

ကဲဆက္ရေအာင္

ရက္ထပ္နွစ္အစ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၉အားေမြးဖြားျခင္း နွင့္ ဂေရေဂါရီယန္ ျပကၡဒိန္ (Gregorian Calendar)

ဂေရေဂါရီယန္ျပကၡဒိန္ကို အေနာက္တိုင္းျပကၡဒိန္ သို႔မဟုတ္ ခရစ္ယန္ျပကၡဒိန္ဟုလည္း ေခၚပါသည္။

ဂ်ဴလီယန္ျပကၡဒိန္ကို ဥေရာပႏွင့္ အာဖရိကေျမာက္ပိုင္းတို႔တြင္ ၁၅၈၂ ခုႏွစ္ထိသံုးစဲြခဲ့ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဂ်ဴလီယန္ ျပကၡဒိန္၏ အားနည္းခ်က္မွာ တစ္ႏွစ္တာကာလကို ၃၆၅.၂၅ ဟု ယူထားသျဖင့္ အမွန္ရိွရမည့္ကာလထက္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ၁၁ မိနစ္ခန္႔ပိုေနကာ ရက္ထပ္ျခင္းမ်ား မလိုလားအပ္ဘဲ ပိုေနေလသည္။

            ဤသို႔ျပကၡဒိန္ရက္မ်ား အလဲြလဲြ အမွားမွားျဖစ္ေနသည္ကို ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဂေရေဂါရီ ၁၃ (Pope Gregory XIII: 7 January 1502 ~ 10 April 1585) ကျပန္လည္ျပင္ဆင္ခဲ့သည္။ ဂေရေဂါရီက ဦးေဆာင္လုပ္ကိုင္ ျပဌာန္းေပးခဲ့ေသာေၾကာင့္ ထိုျပကၡဒိန္ကို ဂေရေဂါရီယန္ျပကၡဒိန္ဟု ေခၚခဲ့ၾက၏။ ထိုျပကၡဒိန္ကို ကမၻာတစ္၀ွမ္းမွႏိုင္ငံမ်ား ယခုထိ လက္ခံသံုးစဲြခဲ့ၾကသည္။

သမိုင္းဆိုင္ရာ ၾကားဖူးနားဝ ၾသဝါဒမ်ား

- သုေတသန ပညာရပ္အသီးသီး အနက္ သိနားလည္သူေကာ သိနားလည္ ထားျခင္း မရွိေသာ သူတို႔ပါ ၾကားဖူးနားဝ ဗဟုသုတ ကိုယ္စီျဖင့္ ဝင္ျငင္းနိုင္ေသာ ဘာသာရပ္ကား “ သမိုင္းပညာ ” ျဖစ္သည္ ဆို၏

- ျပည္႔စံု ခိုင္မာသည္ ဆိုေသာ သမိုင္းပညာရွင္ကား မရွိ ။ မည္မွ် အကိုးအကား
အေထာက္အထား ခိုင္လံုစြာ တင္ျပနိုင္သည္ျဖစ္ေစ မျပီးဆံုး မျပီးျပတ္တတ္ေသာ သမိုင္း၏ သေဘာသဘာဝအရ ေနွာင္းလူတို႔ ဘက္မွ ေဝဖန္စရာ ရွိျမဲပါ ။ တိမ္းေစာင္းမႈ ေလ်ာ႔နည္းလွ်င္ ေဝဖန္ခံရပံု နည္းမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း တိမ္းေစာင္းမႈ မ်ားလွွ်င္ မ်ားမ်ား ေဝဖန္ၾကလိမ္႔မည္

- လူသားတစ္ဦးသာ ျဖစ္သည့္ သမိုင္းပညာရွင္ကား အမွားကင္းမည္မဟုတ္ ။ မွားမည္ ၊ မွားဖူးခဲ႔မည္ ၊ မွားလိမ္႔ဦးမည္သာ ။ သို႔ေသာ္ ေစတနာ အမွားသာ ျဖစ္သင္႔ေပသည္ ။

- သမိုင္းေကာက္ခ်က္ဟူသည္ မ်က္ျမင္ ဒိဌျမင္ေတြ႔ရေသာ အေထာက္အထားမ်ားကို မူတည္၍ ကြင္းစပ္မ်ားကို စပ္ဟပ္ကာ လိုက္လံ ဆက္စပ္ၾကည့္ရတာမ်ိဳး ျဖစ္သည္ ။ ပညာရွင္ စင္စစ္ ပီသလိုလွ်င္ကား သမိုင္းကြင္းဆက္ ျပတ္ေနေသာ ေနရာကို “ ျဖစ္ေကာင္း၏ ျဖစ္နိုင္ဖြယ္ ရွိ၏ ” စသည္ျဖင့္ အနုမာနတို႔ျဖင့္ ယာယီျဖည့္ေပးထားရမည္ ။

- အနုမာနျဖင့္ ယာယီျဖည့္ထားျခင္းကို ေက်ာ္လြန္၍ ကြင္းဆက္မ်ားကို
ျဖည့္ေပးနိုင္သူကား ဆရာတစ္ဆူ ပညာရွင္ ျဖစ္ေပမည္ ။ သို႔ေသာ္ ယင္းပညာရွင္၏ ေစတနာနွင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ကိုကား စစ္ေဆးဖို႔ လိုအပ္ေသးသည္ ကိုမေမ႔ပါနွင့္ ။

- အနုမာနအတြက္ ဝါ မိမိတင္ျပေသာ အယူအဆအတြက္ အက်ိဳးရွိေသာ
အေထာက္အထားကိုသာ “ ကြက္ ” ယူျပီး မိမိတင္ျပေသာ အယူအဆ
ပ်က္ေလာက္သည့္ အေထာက္အထားမ်ားကို လ်စ္လ်ဴရွဳတတ္ေသာ ပညာရွင္ကား မွတ္ေက်ာက္ အတင္မခံနိုင္ေပ ။

- ပညာရွင္ကိုးကြယ္မႈဝါဒ ပညာရွင္ေနာက္လိုက္မူဝါဒ စသည္ျဖင့္ ပုဂၢိဳလ္ခင္၍
တရားမင္ျခင္းမ်ိဳး မရွိေစရ ။

Ref; ဦးေအာင္သန္း မႏၱေလး ။
သမိုင္းဆိုင္ရာ ၾကားဖူးနားဝ ၾသဝါဒမ်ား - ၂

- က်မ္းတစ္က်မ္းတြင္ ပါရွိေသာ အယူအဆ တစ္ခုကို ျမင္သည္နွင့္
ကိုးကားထိုက္သေလာ ဆံုးျဖတ္နိုင္စြမ္းသည္က်မ္းရင္းေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာကို
ေလ႔လာဖူးမွသာ ဆံုးျဖတ္နိုင္စြမ္းရွိမည္ ။ လိုခ်င္ေသာ အေထာက္အထား
အဆိုအမိန္႔ကို ေတြ႕လွ်င္ေတြ႕ျခင္း ယူငင္သံုးစြဲျခင္းသည္ ပညာရွာ မပီသဟု
ေဆးဒီးစ္က ဆိုခဲ႔သည္ ။

- အခ်ိဳ႕က ေရွ႕ေရးစာတမ္းထက္ လက္ရွိစာတမ္းက ခိုင္လံုသည္ဟု ထင္ကာ ေရွးက
စာတမ္းမွန္သမွ်ကို ပစ္ပယ္ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကသည္ ။ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ ေနာက္ဆံုး up to date စာတမ္းဟု သတ္မွတ္ကာ ကိုးကားမိသူတစ္ဦး အရွက္ကြဲဖူးသည့္ ဥပမာ ရွိခဲ႔ဖူးသည္ ။ သူကိုးကားမိသည့္က်မ္းကား လက္ရင္းက်မ္းကို အေထာက္အထား မျပဳသျဖင့္ တိမ္းပါးခၽြတ္ေခ်ာ္မႈၾကီးမားခဲ႔ျပီး လူတကာ၏ လက္ညွိဳးအဆံုးတြင္ ပညာရွင္ ဘဝကို လက္လႊတ္လိုက္ရဖူးသည္ ။ ထိုသို႔ အျဖစ္မ်ိဳး မၾကံဳလိုလွ်င္ သုေတသန က်မ္းေပါင္းစံုကို တီးေခါက္မိထားျပီး သုေတသန က်မ္းဆိုင္ရာ ေဝဖန္ခ်က္မ်ားကို ဖတ္ထားျပီးျဖစ္ရမည္ ။

- အဆိုေဟာင္းဆိုတိုင္း ခိုင္လံုသည္ဟုလည္း မထင္မွတ္မိရန္မွာ ကိုယ္လိုက္စားရာ ပညာရပ္နွင့္ ဆက္စပ္ပတ္သတ္သမွ် စာအုပ္တိုင္းကို ဖတ္ျပီး နားလည္ျပီး ဆံုးျဖတ္ျပီးသား ျဖစ္ေနရမည္ ။

- အခ်က္အလက္ကြဲ ဝိဝါဒကြဲ လြဲမွားေနသည္ဟု ေထာက္ျပလာသူမ်ားမွာ မိမိပညာနွင့္ တစ္ေျပးညီ လိုက္စားျပီးသူမ်ားသာ ျဖစ္ၾက၍ မိမိ မသင္ယူရေသးသည္မ်ားကို လာေရာက္သင္ၾကားေပးေနသူ ျဖစ္သည္ဟု သတ္မွတ္ကာ ေက်းဇူးပင္ တင္ထိုက္သည္ကို မေမ႔ပါနွင့္ ။

- မိမိ၏ လြဲမွားေနေသာ အေထာက္အထား အယူအဆ အခ်က္အလက္မ်ားကို ဝန္ခံပါ ။ ထိုခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္မ်ားကို ဖံုးကြယ္ရန္ ဆင္ေျခမ်ား ၊ မတရားသက္ေသ
အေထာက္အထားမ်ားကို လိုက္ရွာရင္း အလိမ္ႏြံထဲ ထပ္အနစ္မခံပါနွင့္ ။

- အေထာက္အထားပံုၾကီးေပၚ၌ တက္ထိုင္ျပီး မရဲမဝံ႔ ဆံုးျဖတ္တတ္သူ ၊
အမွတ္အသား အတိအက်ကို ျမင္ပါလ်က္ မယုတ္မလြန္ ေျပာတတ္သူ ျဖစ္ျပန္ရင္လည္း မေကာင္းပါ ။

- အခ်က္အလက္ တစ္ခုတည္းကို မွီတြယ္ကာ ယုတၱိေပါင္းမ်ားစြာ
အနုမာနေပါင္းမ်ားစြာ ဖန္တီးရင္း ေခ်ာင္ပိတ္သြားနိုင္ပါသည္ ။

- တင္ျပသည့္ စာတမ္းတစ္ခုကိုလည္း အေထာက္အထားမဲ႔စြာ ေဝဖန္ျခင္း မျပဳရ ။

- တကၠသိုလ္ ပညာရပ္ အသီးသီးသည္ အခ်င္းခ်င္းမွီခိုလ်က္ ပညာရပ္
သေဘာသဘာဝျခင္း ဆက္စပ္လ်က္ရွိတတ္သည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ အထူးျပဳ ဘာသာရပ္ မတူလွ်င္ ဝင္ေရာက္ ေဝဖန္ျခင္း မျပဳရ ဟူသည့္ အစြဲကို မထားသင့္ ။

- သုေတသန ကိစၥတြင္ အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမႈကို ေဇာင္းေပး ၍ ေဖာ္ထုတ္ျခင္းမွာ မသင္႔ေလ်ာ္ပါ ။

- ပညာရွင္ေလာကတြင္ ပုဂၢိဳလ္ေရး အစြဲကင္းေအာင္ထားသင့္ျပီး လူထက္ မူကိုသာ ဦးစားေပး ၾကည့္ရွဳသင့္သည္ ။

- စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို သည္ဤမေရြး ကိုးကားေဖာ္ျပသည္ ။ သို႔ေသာ္ အဆိုပါ စာအုပ္ကိုကား က်မ္းရင္းအကိုးမျပဳပဲ ထိုစာအုပ္ ကိုးကားရာ က်မ္းရင္းမွန္သမွ်ကို ေဖာ္ျပကာ ေကာ္ပီကူး ထားေသာ္လည္း ၎မူလကိုးကားရာ စာအုပ္ကို အစေဖ်ာက္ထားေသာ္ “ ေခါင္းပံုျဖတ္ သုခမိန္ ” မည္၏ ။

- က်မ္းကိုးစာရင္း( ေအာက္ေျခမွတ္စု ၊ ေက်ာဘက္မွတ္စု ၊ က်မ္းကိုးစာရင္း )ဟူသည္ ပထမမွာ ကိုးကားရာက်မ္းကို အခိုင္အမာ ရည္ညႊန္းျ ခင္းျဖစ္သည္ ။ ဒုတိယမွာ ေဖာ္ျပလိုေသာ အခ်က္ကို အရင္က အတည္ျပဳသူ ရွိျပီးျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးျခင္းပါ ။ ကိုးကားရာ က်မ္းျပဳပုဂၢိဳလ္ ၊ က်မ္းအမည္ ၊ စာမ်က္နွာအတိအက် ေဖာ္ျပသင့္သည္ ။

- သဲလြန္စ ဦးစြာ တင္ျပထားေသာ ပညာရွင္အား လ်စ္လ်ဴမရွဳသင့္ ။ ေရးသားရာ အေၾကာင္းနွင့္ ဆက္စပ္ ပတ္သတ္သမွ် မိမိထက္အလ်င္ ေဖာ္ျပဖူးသူတိုင္းကို က်မ္းကိုးအျဖင့္ သတ္မွတ္သင့္သည္ ။

- ေအာက္ေျခမွတ္စုမ်ားျပားျခင္း၊ က်မ္းကိုး မ်ားျပားျခင္း မွာ သုေတသနလုပ္ငန္း၏ တန္ဖိုးမဟုတ္ ေဖာ္ျပထားသည့္ အနွစ္သာရသာ တန္ဖိုးအစစ္ျဖစ္သည္ ။

- မွတ္စု က်မ္းကိုးမပါပဲ ပညာရပ္တစ္ခုကို ေဖာ္ထုတ္ တင္ျပဖို႔ မျဖစ္နိုင္ေပ ။

Ref; ဦးျငိမ္းေက်ာ္

- လူသိ သူသိ ေဟာေျပာပံုနွိပ္ ထုတ္ေဝျပီးသမွ်ကို ေပါင္းစပ္ထားေသာ ( စပ္ထမီ ) မျဖစ္ေစရ

- ၾကားဖူးသမွ် ၊ သိဖူးသမွ် ၊ ဖတ္ဖူးသမွ်ေတြ စုေပါင္းတဲ႔အခါမွာလည္း အျမင္သစ္နွင့္ စစ္ေဆးျပီး အရင္ေကာက္ခ်က္ေတြကို ျပင္နိုင္ ျဖည့္နိုင္ရမယ္

သူတကာ မၾကားဖူးေသးတာ မသိဖူးေသးတာ မတတ္ဖူးေသးတာကို ၾကိဳးစားရွာျပီး ရသမွ် အခ်က္ေတြကို အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္ေပးရမယ္ ၊ စစ္ေဆးရမယ္ ၊ အဆိုးအေကာင္း အေျဖေဖာ္ထုတ္ေပးရမယ္

သုတ = အၾကားအျမင္ + ဧသနာ = ရွာမွီးျခင္း
ေရွးကရွိျပီး တိမ္ျမႈပ္ေနလို႔ ျပန္ရွာရတယ္ လို႔အနီးစပ္ဆံုး ဘာသာျပန္နိုင္ပါတယ္

- အေၾကာင္းခ်င္းရာ တစ္ခုကို သုေတသနျပဳတဲ႔အခါမွာ အင္မတန္ ေစ႔စပ္ေသခ်ာရတယ္

- ေစ႔စပ္ေသခ်ာခ်င္ရင္ စူးစမ္းရွာေဖြတဲ႔ နယ္ကို က်ဥ္းရမယ္ ၊ စူးစမ္းရွာေဖြခ်င္တဲ႔ ကာလကိုလည္း တိုတိုပဲ သတ္မွတ္ရမယ္

- ကိုယ္တင္ျပလိုတဲ႔ အခ်က္တိုင္း အကိုးအကား အေထာက္အထား ခိုင္လံုရမယ္

- ပိုပိုသာသာခ်ဲ႕ထြင္ေရးမိရင္ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕လြန္းတယ္လို႔ ကဲ႔ရဲ႕ခံရမယ္

- အေၾကာင္းအက်ိဳး ဆက္စပ္ျပီး ျဖစ္နိုင္တာကို ေျပာခြင္႔ရွိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ အင္မတန္ ခ်ိန္ဆျပီးမွ ေျပာသင့္ပါတယ္

- ဘက္လိုက္မေရးပါနွင့္ အၾကိဳက္တူရင္ ေျမွာက္ပင္႔တာ ခ်ီးမြမ္းလြန္းတာ ကာကြယ္တာေတြ ေရွာင္ပါ ။ ထို႔အတူ အၾကိဳက္မတူလို႔ တစ္ဖက္သတ္ ခ်ိဳးနွိမ္မေရးပါနွင့္

- အေၾကာင္းတူတူ ကို ထပ္တူေဖာ္ျပတာျခင္းမ်ိဳး ေရွာင္ရွားပါ ။

- ရွာလို႔ရသမွ်ကို လိုရာသံုးနိုင္ဖို႔ အျမန္ျဖန္႔ပါ

- စာတမ္းကို ပညာရွင္ အဖြဲ႔အစည္း တစ္ခုခုမွာ သြားဖတ္ပါ ၊ ပညာရွင္ ဂ်ာနယ္ စာေစာင္မ်ားမွာ ထည့္သြင္းဖို႔ ၾကိဳးစားပါ ၊ စာအုပ္ထုတ္ပါ ၊ တပါးသူ ဖတ္သမွ် စာတမ္းပြဲကို ေရာက္ေအာင္သြားဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္ ၊ စာတမ္းစာေစာင္မ်ားကို မျပတ္ေလ႔လာပါ ။

- ေလ႔လာမႈ နယ္ပယ္မွ အပျဖစ္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကိုလည္း လိုအပ္တိုင္း အသံုးျပဳနိုင္ဖို႔ မွတ္တမ္းတင္ထားပါ

- ေလ႔လာမႈ နယ္ပယ္နွင့္ ပတ္သတ္ျပီး ယခင္ကတည္းက အကၽြမ္းဝင္ျပီးသားျဖစ္ရမည့္ အျပင္ လမ္းညႊန္နိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကိုလည္း အားကိုးသင့္ပါတယ္

- ဝါသနာနွင့္ ကိုက္ညီေသာ အပိုင္းက႑ကိုသာ တစ္စိုက္မတ္မတ္ စာတမ္းေရးသားပါ

- အေထာက္အထားမ်ားကို လက္လွမ္းမမီတာမ်ိဳး ထိုအေထာက္အထားမ်ားထံ အေရာက္မသြားနိုင္တာမ်ိဳး ဆိုလွ်င္ ထိုက်မ္းကို ေရးဖို႔ စိတ္ေတာင္ မကူးသင့္ပါ

- မွတ္တမ္းဖတ္ရံုနဲ႔ မျပီးတဲ႔ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် သြားေရာက္ေလ႔လာ ေဖာ္ထုတ္ျခင္း မရွိပဲ မတင္ျပသင္႔ပါ

- မူလအေထာက္အထားျဖစ္သည္မွန္ေသာ္လည္း က်မ္းျပဳစုရေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားရဲ႕လား သတိခ်က္သင့္တယ္

- တစ္ဆင္႔ခံ အေထာက္အထားမ်ားနွင့္ေတာ့ က်မ္းေရးဖို႔ တက္မလာၾကပါနွင့္

Ref ; ေဒါက္တာသန္းထြန္း

သွ်င္​​ေလညင္​း

လူမ်ိဳးၾကီး ဝါဒစြဲ အျမင္က်ဥ္းသမားမ်ားရဲ႕ အနုပညာ

ေျဖရွင္းရခက္တဲ႔ နားလည္ရခက္တဲ႔ သမိုင္းအျခင္းအရာမ်ားကို အေျဖရွာေတြ႔ျပီးသားပံုစံ နွင္႔္ ျပန္လည္ ေရးျပတဲ႔အခါ ရွင္းလင္းျပီး နားလည္ရလြယ္ သမွ် ေဖာ္ျပေရးသားခ်က္ ဘယ္အရာကို မဆို ဖတ္ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ေအာက္ပါအခ်က္မ်ား အနက္ တစ္ခုခုကို ေစာင္းေပးေဖာ္ျပ ထားတာပဲေတြ႕ရပါလိမ္႔မယ္ ပံုျပင္ပမာ သိပ္ဖတ္ေကာင္းေနပါလိမ္႔မယ္
(၁) ေရွးအႏွစ္ႏွစ္ေထာင္က ပ်ဴအေထာက္အထားမ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႕အျပားတြင္ ေတြ႕ရသည္ဟု ေဖာ္ျပပါရွိပါလိမ္႔မယ္ ။
(ေဖာ္ျပခ်က္ဟာ ဒီမွာတင္ မရပ္ပါဘူး ပ်ဴနွင့္အတူ ဗမာမ်ားသည္ အစဥ္အလာၾကီးေသာသူမ်ားျဖစ္သည္လို႔ ဆက္ေျပာပါလိမ့္မယ္။ ျပီးေတာ့ ပ်ဴအေထာက္အထားေတြ႔ေနရာကေန ဘယ္လိုကဘယ္လို ဗမာအေထာက္အထားအျဖစ္ ေျပာင္းမွန္းမသိ ေျပာင္းသြား ပါလိမ့္မယ္)

အလံမ်ား

ေရွးေခတ္ျမန္မာ႔တပ္မေတာ္မ်ားတြင္ သံုးစြဲခဲ႔ေသာ စစ္အလံမ်ားတြင္ အလံ တံခြန္ စသည့္အသံုးကို ဦးစြာ ေတြ႕ရ၏ ။

တံခြန္အသံုးကို အေစာဆံုးအျဖစ္ ဓဇဂၢသုတ္တြင္ ေတြ႔နိုင္သည္ ။ 

ဓဇၨဂံၢ - တံခြန္ဖ်ားကို ဟူ၍ သံုးနွဳန္း၏ ။

ဟံသာဝတီ ဦးဘရင္ကမူ တံခြန္ဆိုေသာစကားရင္းျမစ္ကို တံ = ေရကိုေဟာေသာ သူေဟာင္းတို႔၏ အလို ၊ ခြန္ (ကြန္) = ခ်ိဳး -က်ိဳး ၊ခ် - က် ၊ ကြဲ - ခြဲ ဟူေသာ ၾကိယာပုဒ္ ဥပမာျဖင့္ နွိဳင္းယွဥ္ေသာ္ 
ခ် ၊ ခ်ိဳး ၊ ခြဲ မွာ ျပဳလုပ္သူပါရွိေသာေၾကာင့္ ကာရိုက္ၾကိယာ 
က် ၊ က်ိဳး ၊ ကြဲမွာ ျပဳလုပ္သူမပါရွိေသာေၾကာင့္ သုဒၶၾကိယာ စသည္လို ကြဲျပားသလို ကြန္မွာ သုဒၶျဖစ္၍ ခြန္မွာ ကာရိုက္ျဖစ္သည္ ။ 

တံခြန္ဆိုသည္ ေရတံခြန္ပမာ အေဝးက ၾကည့္လွ်င္ပင္ ျမင္နိုင္သကဲ႔သို႔ ေရပ်ံဝဲပံုကို အတုယူ၍ ျပဳလုပ္ထားသျဖင့္ ဆိုဟန္ရွိ၏ဟု သတ္မွတ္သည္ ။ 

အလံသည္ ေမြးစားစကားလံုးျဖစ္ျပီး ျမန္မာတို႔၏ တံခြန္နွင့္ အတူူတူပင္ ။ 

တံခြန္တြင္ တံခြန္ျပား တံခြန္လံုးဟူ၍ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိသလို အလံတြင္လည္း ေလးေထာင့္ ၊ ၾကက္လွ်ာ ၊ လ်ားၾကီး နံငယ္ စသည္ျဖင့္ ရွိတတ္သည္ ။ 

ေရွးေခတ္ ျမန္မာ႔အလံမ်ားတြင္ အလံပံုသ႑ာန္မွာ ၾကက္လွ်ာ ၁ ညြန္႕ /ၾတိဂံပံုအလံ တံခြန္ ႏွင့္ ၾကက္လွ်ာ ၃ ညြန္႕ အလံဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါသည္။

ျမန္မာ႔တပ္မေတာ္ တို႔ အလံကို မည္သည္႔ကာလက စတင္သံုးစြဲခဲ႔သနည္း စံုစမ္းရေသာ္ အျခားေသာ ေခတ္ျပိဳင္ တပ္မ်ားသံုးစြဲမႈေၾကာင့္ ျမန္မာ႔တပ္မေတာ္တြင္လည္း အလံကို အေနာ္ရထာမင္း လက္ထက္ကတည္းပင္ သံုးစြဲၾကလိမ္႔မည္ဟု ယံုၾကည္ရသည္ ။ 

သို႔ေသာ္လည္း အလံအသံုးအနွဳန္းကို အင္းဝေခတ္ေရာက္မွ စတင္ေတြ႔ရွိရေၾကာင္း အင္းဝေခတ္ မင္းခမ္းမင္းနား ျမန္မာမႈမ်ား အေၾကာင္း ေရးသားထားသည့္ အင္ရံုရြာစား သီရိဥဇနာ၏ ေလာကဗ်ဴဟာ က်မ္းက သက္ေသခံထားသည္ ။ 

ထိုက်မ္းတြင္ ရဲတံခြန္အစုသား ၊ ရဲတံခြန္အလံ ၊ သူရဲၾကီးအလံ ၊ သူရဲၾကီးသား ဝင္းေတာ္သားတို႔ စြဲကိုင္ရေသာ အလံ စသည္ျဖင့္ ခြဲျခားေဖာ္ျပထားရာ ထိုအခ်ိန္ကပင္ အလံကိုင္တပ္ဖြဲ႔နွင့္ ရာထူး အဆင္႔အလိုက္ သီးျခားအလံကို အသံုးျပဳေနေၾကာင္း သိရသည္ ။ 

ေရွးအခါက ျမန္မာ႔တပ္မေတာ္တြင္ အလံကို အသံုးျပဳမႈ သမိုင္းဇစ္ျမစ္ ကို ေဖာ္ထုတ္ျပီးေသာ္ ျမန္မာတို႔၏ အမ်ိဳးသား အလံဟူသည္ကား မည္သည္နည္း ေမးခြန္ထုတ္စရာ ရွိလာျပန္သည္ ။ 

ဘာသာေရးအေလ႔အထကို ဦးစားေပးေလ႔ရွိေသာ ေရွးျမန္မာၾကီးမ်ားသည္ ကိုးကြယ္ရာ ျမတ္စြာဘုရားကို ရွိခိုးပူေဇာ္ရာ၌ “ အာဒိစၥ ဗႏၶဳ ” ေနမင္း၏ အေဆြျဖစ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားဟု သံုးစြဲေလ႔ရွိသည္ ။ ထို႔ျပင္ ျမန္မာတို႔သည္ မိမိတို႔ကိုယ္ကို ျမတ္စြာဘုရား၏ မ်ိဳးရိုး သက်သာကီဟု ယူဆထားသျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အေဆြျဖစ္ေသာ ေနမင္းကို အေလးအျမတ္ထားၾကသည္ ။ ထို႔ေၾကာင့္ ေနဗိမၼာန္ တြင္ ဥေဒါင္းရုပ္ အထင္အရွားရွိသည္ျဖစ္၍ ေနမင္း၏ အမွတ္သေကၤတ ဥေဒါင္းရုပ္ ကခုန္ျမဴးတူးေနဟန္ကို အမ်ိဳးသားအလံေတာ္တြင္ ထည့္သြင္းၾကသည္ ။ 

ကခုန္ေနသည့္ ဥေဒါင္းရုပ္ပါ အလံေတာ္ကို ျမန္မာ႔အမ်ိဳးသာ အလံအျဖစ္ အေနာ္ရထာ လက္ထက္ကပင္ အသံုးျပဳခဲ႔သည္ေလာ ေတြးနိုင္စရာ ရွိသည္ ။ ဘၾကီးေတာ္လက္ထက္ ရွင္မျဖဴကၽြန္းေပၚတြင္ ဓညဝတီျမိဳ႕ဝန္က ေဒါင္းအလံ သြားေရာက္ စိုက္ထားခဲ႔သည္မွာ ျမန္မာ႔အထိမ္းအမွတ္ ကိုယ္စားျပဳ ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသထူခဲ႔ျခင္းပင္ ။ 

ႏုိင္ငံေတာ္အလံမွာ ၾကက္သွ်ာ ၁ညႊန္႔ အျဖဴေရာင္တြင္ အလယ္က ဥေဒါင္း႐ုပ္ပံု ေရးဆြဲထားသည္ ။ 

၀င္းမွတ္ အလံမွာ ၾကက္သွ်ာ ၁ ညႊန္႔ ေပၚတြင္ အေရာင္ျဖင့္ ခြဲ႔ျခားျခင္းျဖစ္၍ အေရွ႕၀င္း၌ အလံျဖဴ၊ လက္ယာ၀င္းမွာ အစိမ္းေရာင္အလံ၊ အေနာက္၀င္းမွာ အျပာေရာင္အလံ၊ လက္၀ဲ၀င္းမွာ အ၀ါေရာင္အလံ။ ( ျမင္းမိုရ္ေတာင္၏ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ အေရာင္ ၄ မ်ဳိးထြက္သည့္ တင္စားျပီး ျပဳလုပ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။

မံုေရြးေဇတဝန္ဆရာေတာ္ စပ္ဆိုခဲ႔ေသာ ပ်ိဳ႕၌ မင္းခမ္းမင္းနားတြင္ အသံုးျပဳေသာ အလံမ်ားကို ၾကက္သွ်ာ ၁ညြန္႕တံခြန္ေပၚတြင္ 

၁- ဟနုမာန္ ေမ်ာက္ရုပ္ကို ေရႊေရာင္ျဖင့္ လည္းေကာင္း 
၂ - ဂဠဳန္ရုပ္ကို အျဖဴေရာင္ျဖင္႔ လည္းေကာင္း 
၃ - ဘီလူးရုပ္ကို အဝါေရာင္ျဖင့္ လည္းေကာင္း
၄ - ဥေဒါင္းရုပ္ကို အညိဳေရာင္ျဖင့္ လည္းေကာင္း 
၅- ျခေသ႔ၤရုပ္ကို အစိမ္းေရာင္ျဖင့္ လည္းေကာင္း
၆ - ဆင္ရုပ္ကို အနီေရာင္ျဖင့္ လည္းေကာင္း
၇ - နဂါးရုပ္ကို ေဖ်ာ႔ေတာ့ေသာ အေရာင္ျဖင့္ လည္းေကာင္း အသီးသီး ေရးျခယ္လ်က္ ဘုရင္မင္းျမတ္တို႔ တက္ေရာက္ေသာ ညီလာခံတြင္ ပလႅင္ေရွ႕၌ အလံခုနွစ္ပါး အျဖစ္ စိုက္ထူထားရွိသည္ဟု သိရသည္ ။ 

သူရဲၾကီးတို႔၏ အလံ မွာအျဖဴေရာင္ ၾကက္လွ်ာ ၃ညႊန္႕ အလံေပၚတြင္ မင္းခမ္းေတာ္အလံ ၌သံုးေသာ အရုပ္ ၇ မ်ဳိးကို ေရးဆြဲျပီး သီးျခားခ်ီးျမွင့္ကာ အသံုးျပဳေစသည္ ။ 

ကိုးကား . နတ္ေမာက္ဘုန္းေက်ာ္ ေရွးေခတ္ျမန္မာ႔တပ္မေတာ္ မွတ္စုမ်ား 

ပံုမ်ားကို ထိုစာအုပ္ထဲမွ ကူးယူ၍ အခ်ိဳ႕ကို အျခားသူမ်ားထံမွ ကူးယူပါသည္ ။

မ"အ"​ေအာင္​ သမုိင္​းသင္​

သမိုင္းသင္တာ “မအ” ေအာင္ လုိ ့ဆိုၿပီး ေျပာထားတဲ့ ေဒါက္တာသန္းထြန္းစကားကို သိဖူး ၾကားဖူး ဖတ္ဖူး ၾကေပမယ့္ ဘယ္လို “မအ” ေအာင္ သင္ရမလဲ ဆိုတာကို ဆရာၾကီးက အခ်က္ (၄) ခ်က္နဲ ့ေျပာသြားပါတယ္ ။
ေလ့လာၾကည့္ပါ ။

(၁) သမိုင္းဟာ အေထာက္အထားရွိမွ တိက်မွန္ကန္မယ္ ။ တိက်မွန္ကန္တဲ့ အေထာက္အထားကို ရေအာင္ ရွာထားနိုင္ရင္ “မအ” ေတာ့ဘူး။ သူမ်ားလိမ္ညာတာ မခံရေတာ့ဘူး။

(၂) သမိုင္းမွတ္တမ္းေရးသူဟာ အဂတိမလိုက္ရဘူး ။ ခ်စ္လို ့ေျမာက္ေရးတာ မုန္းလုိ ့နွိမ့္ခ်ေရးတာ၊ မသိတာကို ၀န္မခံလို ့ျဖစ္ကတတ္ဆန္း ေရးတာမ်ိဳး မလုပ္ရဘူး။ အဂတိ မလိုက္ဘဲ ေရးလိုက္တဲ့ သမိုင္းစစ္စစ္ကို ရွာျပီး ေလ့လာပါ ။ ဒါဆို သမိုင္းစစ္္ကိုသိရင္ “မအ” ေတာ့ပါ။

(၃) သမိုင္းကို မွတ္တမ္းအားကိုးနဲ့ ေရးတိုင္း မွတ္တမ္းကို မစစ္ေဆးပဲ လက္မခံရပါ၊၊ မွတ္တမ္းတခ်ိဳ့က အထက္က တင္ျပရမွာ အေျခအေနမွန္နဲ ့ တလြဲစီေရးတာမ်ိဳးေတြ ့ရတတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္အျပစ္ကို သူမ်ားအျပစ္ျဖစ္ေအာင္ လွည့္ပတ္ေရးတာမ်ိးလဲ ရွိတတ္ပါတယ္။ အျပစ္ကို အေၾကာင္းရင္းမေျပာဘဲနဲ့ ထိမ္ခ်ိန္ ေရးတာလည္း ရွိတတ္ပါတယ္ ။ သမိုင္း ပညာရွာသူ ေလ့လာသူက အေျခအေနမွန္ ျဖစ္ရပ္မွန္ကို စူးစမ္းေဖာ္ထုတ္ ေလ့လာဆန္းစစ္ရပါမယ္။ ဒါဆို အလိမ္မခံရေတာ့ဘူး။ “မအ” ေတာ့ဘူးလို ့ဆို ပါတယ္။

(၄) မွတ္တမ္းမရွိတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ရွိပါတယ္။ မွတ္တမ္းမရွိေပမယ့္ ကိုယ္ေတြ ့ၾကံဳခဲ့ရသူေတြဆီက တဆင့္သိခဲ့ရသူေတြရဲ ့ယံုၾကည္ရေလာက္တဲ့ တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆးလို ့ မွန္ကန္တဲ့ စကားကို အတည္ျပဳျပီး ေရွ ့ေနာက္ ညီညြတ္ေအာင္ ေရးရပါတယ္။ အဖက္ဖက္က ေလ့လာစစ္ေဆး အတည္ျပဳထားတဲ့ စာတမ္းရျပီဆိုရင္ တကယ့္ အေျခအေနမွန္ကို သိရျပီလို ့ေျပာနိုင္ ဆိုနိုင္ပါျပိ ။ဒါဆိုရင္လဲ “မအ” ေတာ့ဘူးေပါ့။

သမိုင္းနည္းနဲ႔ ေရွ႕ျဖစ္ေနာက္ျဖစ္ျမင္သူ --ေရးသားသူ ေမာင္တင္ျခံဳ မေကြး
ေဒါက္တာသန္းထြန္း ကြယ္လြန္ျခင္း ၁၀ နွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္စာတမ္းမ်ား
အမွတ္(၁)
၃၀ နို၀င္ဘာ ၂၀၁၅
စာမ်က္နွာ ၁၄၁