ေက်ာက္စာမ်ားထဲမွ ပုဂံေခတ္ဆိုင္ရာ အပင္ ၊ အသီး စာရင္း ။

ပ်ဥ္မ = ဣပ္မွ ူယ္ ။
ဥသွ်စ္ = ဥိေရစ္ ။
အုန္း = ဥိ ။
ေအာက္မဲညိဳ = ေအာင္မညိစ္ ။
ၾကက္သြန္ျဖဴ = ကသြန္ ။
ကုလားပဲ = ကုလာပါယ္ ။
ကင္ပြန္း = ကမ္ေပါန္ ။
ကန္ခ်ဳပ္ = ကန္ေခ်ာင္ ။
ေက်ာက္ဖရံု = ေကႅည္ဖူရံု ။

ပုဂံေခတ္ ေက်ာက္စာမ်ား တြင္ ေန ့ခုနွစ္ ေန ့အား ေရးထိုးထားပံု ။ ျမန္မာ-မြန္-ပါဠိ-သကၠတ ။

တနဂၤေႏြ ေန ့ = တန္နွင္ကနုယ္ ။ တငဲ / တဲ ၢ (ဂ=င) (မြန္) ။

တနလၤာေန ့ = တန္နွင္လာ ။ တငဲ (မြန္) ။

အဂၤ ါ ေန ့ = အင္ကာ ။

ဗုဒၶဟူး ေန ့ = ပုတၱဟူ ။

ၾကာသာပေတး ေန ့ = ၠၾကႆပတိယ္ ။ ျဗိဟ သၼတိ (သကၠတ) ။

ေသာၾကာ ေန ့ = သုႀကၠာ ။ သုကၠ (ပါဠိ) ။ ဂုၾက (သကၠတ)။

စေန ေန ့ = စနိယ္ ။ သနိ (ပါဠိ) ။ ဇနိ (သကၠတ) ။

Photo Copied

ပုဂံေခတ္ဆိုင္ရာ ေက်ာက္စာမ်ားထဲ မွ ေတြ ့နိုင္ေသာ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္း ကိုလိုက္ ၍ သတ္မွတ္ေသာ စကားလံုး မ်ား ။

(က) ။ ေမြးျမဴေရး နွင့္ လယ္ယာလုပ္ငန္းဆိုင္ရာ။

လယ္သမား = လယ္သယ္/ လယ္သူ ။
လယ္ခင္းေစာင့္ = လယ္ဥယင္ေစာင့္ ။
ေကာက္စိုက္သူ/ သမ = စပါစိုက္ ။
ဥယ်ာဥ္မွဴး = ဥယင္သည္ ။
ကၽြဲႏြားေမြးသူ = ႏြာထိန္ ။
ၾကက္ေမြးသူ = ကႅ ြထိန္ ။
ဆိတ္ေမြးသူ = ဆိတ္ထိန္ ။
ဆင္ထိမ္းသူ = ဆင္ထိန္/ ဝမ္ပယ္ထိန္ ။
ႏြားေက်ာင္းသူ = နြာေကႅာင္စြံ ။

ပုဂံေခတ္ ဆိုင္ရာ ေက်ာက္စာမ်ားမွ အေဆြ / အမ်ိဳး တို ့ အေပၚ အေခၚ အေဝၚ စကားလံုး မ်ား ။( ျမန္မာ / မြန္ )

ပုဂံေခတ္ လူမႈအဖြဲ ့ အစည္း တြင္ ထိုအခါ ၊ ထိုကာလ ကပင္ အမိ ၊ အဖ နွင့္ သားသမီး တစ္အုပ္တို ့ သည္ အေရး အပါဆံုး ေသာအဖြဲ ့အစည္း ပင္ျဖစ္သည္ ။

ျမန္မာ့ သမိုင္းအေပၚ အဆိုးအေကာင္း သက္ေရာက္ေစခဲ ့ေသာ အဂၤလိပ္ တို ့၏ ကိုလိုနီ ပညာေရး ။

ျမန္မာတို ့သည္ ရွည္လ်ားေသာ သမိုင္းေၾကာင္း ရွိခဲ ့ၾကသည္ ။ သို ့ ေသာ္ သမိုင္း ေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ ရာတြင္ လိုအပ္ခ်က္ မ်ားရွိ ေန လ်က္ ျပီးျပည့္ စံုေသာ ေထာက္ ကြက္ မရွိေသာ သမိုင္းစစ္ကို ထား မသြား နိုင္ခဲ ့ ၾက ။ ေရွးက ရာဇဝင္ ဆရာ တို ့ သည္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အျပည့္ အဝ မရရွိခဲ့ ့့့ၾက၍ေလာ ။ ေဒသတြင္း ရင္းနွီး ခ်စ္ ၾကည္ မႈကို ေရွ ့တန္းတင္ ခ်င္ေဇာ အားၾကီး လြန္း ၍ေလာ ။ သမိုင္း အေထာက္ အထား ဆိုင္ရာ ဗဟု သုတ အားနည္း ခ်က္ေၾကာင့္ ေလာ ။ သို ့ေလာေပါင္း မ်ားစြာ နွင့္ ျမန္မာ့သမိုင္း ေၾကာင္း ပံုရိပ္သည္ ရာဇဝင္ အဆင့္သာ ရွိသည္ ဟု နိုင္ငံ တကာ ဆိုင္ရာ ပညာရွင္ တို ့က သတ္မွတ္ျခင္း ခံခဲ ့ရေလ သည္ ။

လြန္ခဲ ့ေသာ နွစ္ေပါင္း (၂၀၀၀) ေက်ာ္ ပ်ဴေခတ္က ဟုယူဆရေသာ ေရွးေဟာင္း ပစၥည္းမ်ား စစ္ကိုင္းတိုင္း တြင္ ေတြ ့ရွိ ။

ဇူလိုင္၊ (၂၅) ။

စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီး၊ ျမင္းမူၿမိဳ႕နယ္၊ သမေႏၲာေက်းရြာေန ဦးထြန္းျမင့္(၄၂)ႏွစ္ႏွင့္ ဦးသန္းေဇာ္(၄၂)ႏွစ္ဆုိသူတို ့သည္ လြန္ ခဲ့ေသာ(၁၅)ရက္ခန္႔က သန္းေဇာ္ဆုိသူက ၎ပုိင္ယာေျမအတြင္း ႏြားျဖင့္ ထြန္ယက္စဥ္ ေငြဖလား ဟုထင္ရေသာ ေဘာလံုး အေသးအရြယ္ ခန္႔အား ထယ္ျဖင့္ထုိးမိသျဖင့္ ၾကည့္ ႐ႈရာ ဖလား(၃)လံုး ထပ္လ်က္ေတြ႕ရွိရေၾကာင္း၊ ၎ ဖလား(၃)လံုးအနီး ၀န္း က်င္ တြင္ ေရႊလံုး ဘယက္ကုံးမ်ား၊ ေရႊ၀ါရွာကြင္း မ်ား၊ ေရႊဆြဲျပားႏွင့္ ေရာင္စံု ေက်ာက္ပုတီးမ်ားကုိ ထပ္မံေတြ႕ရွိသျဖင့္ သိမ္း ဆည္းခဲ ့သည္။ (၃/၄)ရက္ခန္႔ အၾကာတြင္ ဦးသန္းေဇာ္က အိမ္နီးခ်င္းေန ဦးထြန္းျမင့္ႏွင့္အတူ ျမင္းမူၿမိဳ႕ရွိ ေရႊဆုိင္ (၁)ဆုိင္သို႔ သြားေရာက္ျပသခဲ့ ေသာ္လည္း ၀ယ္ယူျခင္းမရွိသျဖင့္ ၂၂-၆-၂၀၁၃ ရက္ေန႔တြင္ ဦးထြန္းျမင့္ ႏွင့္အတူ မႏၲေလးၿမိဳ႕၊ မန္းၿမိဳ႕ေစ်း အတြင္းရွိ ““ေရႊထိပ္ဦး”” ေရႊဆုိင္သို႔ လာ ေရာက္ေရာင္းခ်ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

ဆုိင္ဆရာၾကီး ဦးဟန္ပ

မႏၱေလးၿမိဳ႕တြင္သာမက ျမန္မာတစ္နိဳင္ငံလံုး ေက်ာ္ၾကားထင္ရွားတဲ့ ရြာစား ႀကီး စိန္ေဗဒါ ကြယ္လြန္ တဲ့ေနာက္“ဦးဟန္ပ”ဟာ အႀကီးက်ယ္ဆံုး ျမန္မာ့ ဂီတ ပညာရွင္ႀကီးပါ ။ ဒီေလာက္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးက နတ္ကနား တီးတဲ့ဆီ ပညာ သြားယူ ရတယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ့္ စိတ္ထဲ တမ်ိဳးႀကီး ။နတ္ကနား တီးတာက မႏၱေလး နတ္ကနား ေလာကမွာ (နတ္ကနားစိန္ေဗဒါ) ရယ္လို႔ ထင္ရွားတဲ့
“ဦးဘဒင္”ပါ ။ “ဦးဘဒင္”ဟာနတ္ကနားကို အလြန္ေခတ္မွီေအာင္ တီးတဲ့သူ ပါ ။ “ဗလာဆိုင္း” သမား ေတြက နတ္ကနား တီးတဲ့သူေတြ ကို သိပ္အထင္ မႀကီးၾက ဘူး ။ နတ္ကနား တီးတဲ့ သူေတြက လည္း “မင္းတို႔ ငါတို႔လို႔ တီး တတ္ ရဲ႕လား”လို႔ ျပန္ေမးတာ ေတြရိွိတယ္ ။ အမွန္၀န္ခံ ရရင္ေတာ့ သူတို႔ တီးသလို မတီးတတ္တာ အမွန္ပါ ။